Ο βασικός μηχανισμός δράσης της τεριπρεξίνης είναι να μιμείται τη λειτουργία της αντιδιουρητικής ορμόνης (αγγειοπρεσίνης) στο σώμα, δρώντας κυρίως στους υποδοχείς V1 για να προκαλέσει αγγειοσυστολή στα σπλαχνικά αιμοφόρα αγγεία. Αυτό το αποτέλεσμα έχει δύο βασικά οφέλη:
Μείωση της πυλαίας φλεβικής πίεσης
Μείωση της σπλαχνικής ροής του αίματος
Σε ασθενείς με πυλαία υπέρταση, η αυξημένη σπλαχνική ροή αίματος επιδεινώνει τους κιρσούς, ένα πρόβλημα που ανακουφίζεται αποτελεσματικά από την τεριπρεξίνη μέσω της αγγειοσύσπασης.
Επιπλέον, στο ηπατονεφρικό σύνδρομο, οι ασθενείς συχνά βιώνουν μια παράδοξη κατάσταση συστηματικής αγγειοδιαστολής αλλά ανεπαρκούς νεφρικής ροής αίματος. Η τεριπρεξίνη βελτιώνει τη νεφρική λειτουργία «ανακατανέμοντας τη ροή του αίματος», αυξάνοντας τη νεφρική αιμάτωση.
